روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

10پیشنهاد برای کویرگردی در ایران؛

بیابانم آزروست!

کد خبر : 2289
۱۳۹۵/۰۹/۲۸ - ۱۶:۰۱
« هر کس یک بار مسحور افسون کویر شود، تا پایان عمر رهایش نخواهدکرد. » این جمله معروف را دکتر « آلفونس گابریل » - جغرافیدان و جهانگرد فقید اتریشی - گفته است. حدود یک چهارم مساحت ایران را کویر و بیابان تشکیل می دهد و گردشگران کویردوست، معمولا در فصل های پاییز و زمستان عازم این مناطق می شوند. در ماه های سرد سال، گرچه از گرمای سوزان تابستانی کویرها خبری نیست، اما باید مراقب شب های سرد کویر بود. در این مطلب، 10 منطقه کویری ایران را که امکان سفر نسبتا راحت به آن ها برقرار است، معرفی می کنیم. سفر به صحرا و بادیه، لذتی فراموش نشدنی دارد و باید حداقل یک بار تجربه اش کرد. بی جهت نیست که سعدی این چنین حکیمانه می گوید: « به راه بادیه رفتن، به از نشستن باطل ».
1- بادگیرهای کویری
 روستای خور
در استان خراسان جنوبی و بین شهرهای بیرجند و طبس، روستایی به نام « خور » وجود دارد که نباید آن را با شهری به همین نام که معروف به خور و بیابانک است، اشتباه گرفت. این روستا که همچنان جمعیت و رونق خود را حفظ کرده
و بسیاری از مراسم آیینی اش هنوز برقرار است، معماری و بافت هوشمندانه ای دارد. کوچه های پرپیچ و خم، خانه های متراکم و بادگیرهایی که همگی به خاطر شرایط اقلیمی منطقه است، از ویژگی های این روستا به شمار می رود.
 قلعه خشتی، آبگرم، دره « گوده » و آب انبار شگفت انگیز روستا که ورود به آن چندان هم ساده نیست، از جاذبه های گردشگری اش محسوب می شوند. آب انبار و قلعه خشتی، قدمت شان به دوره صفویه می رسد. هرچه از مرکز روستا دورتر شوید و به سمت جنوب روستا بروید، جلوه های کویری بیشتری را می بینید.
کشاورزی هم در این روستا رونق خوبی دارد و می توانید از روستاییان، محصولات تازه و سالم خریداری کنید.
چطور برسیم: در مسیر بیرجند به طبس، 85 کیلومتر بعد از بیرجند به روستای خور خواهیدرسید. اگر هم از طبس به سمت شرق می روید، باید سه راه «دیهوک» را به راست و سپس سه راه عرب آباد را به چپ بپیچید.75 کیلومتر بعد از عرب آباد، روستای خور را خواهید دید.



2- در همسایگی مصر
عروسان
کویر مصر، یکی از معروف ترین کویرهای ایران است و بسیاری از گردشگران تجربه سفر به روستای مصر را دارند، اما در نزدیکی مصر ایران، روستای دیگری هم به نام « عروسان »وجود دارد که خلوت تر و بکرتر از مصر است و نخلستان ها و رمل های اطرافش، مسافران را شیفته خود می کند.
 وجود چشمه در آن منطقه، باعث رونق کشاوزی در عروسان شده البته در دهه های پیشین که جاده های آسفالته امروزی وجود نداشت و عروسان در مسیر ارتباطی « جندق » به « خلوان » و « طبس » بود، رونق بیشتری هم داشت.
در نزدیکی روستای عروسان، روستای دیگری هم به نام « محمدآباد کوره گز » هست که امروزه فاقد سکنه دایمی است و فقط یکی از خانه های قدیمی اش به صورت اقامتگاه گردشگران درآمده است. در مناطق نزدیک به عروسان مصر، دو روستای هم نام، یکی « عروسان گلستان » یا همان « عروسان گرمه » و دیگری « عروسان چوپانان » هست که باید در مسیریابی تان به این مسئله دقت کنید.
چطور برسیم: چه از مسیر نایین و انارک و چوپانان و چه از مسیر دامغان و معلمان و جندق که وارد جاده خور و بیابانک شوید؛ بین شهرهای فرخی و خور، خروجی روستای مصر را خواهیددید. وارد این جاده فرعی و آسفالته شوید و 15 کیلومتر برانید تا تابلوی جاده عروسان را در سمت راست تان ببینید.



3- بلندترین تپه ها
ریگان
شهرت کویر ریگان در استان کرمان، به ارتفاع رمل هایش است. تپه ماسه ای های ریگان که ارتفاع شان به 75 متر هم می رسد، هم جذابیت تفریحی دارند و هم خواص درمانی. این تپه های متعدد و انبوه، در منطقه ای به طول 25 کیلومتر و عرض چهار کیلومتر قرار دارند و بسیاری از مسافران در آن ها « حمام شن » می گیرند.
کویر ریگان در نزدیکی شهر کوچک « محمدآباد ریگان » در حاشیه جاده بم به زاهدان واقع شده است و برای دیدنش باید به روستای « علی آباد پشت ریگ » بروید. در مسیرتان از « محمدآباد ریگان » به « علی آباد پشت ریگ »، درختان
« کهور » را در اطراف جاده خواهید دید. این درختان صحرایی و گرمسیری، هم منظره ای زیبا و هم سایه ای لذت بخش به مسافران هدیه می کنند. بومیان منطقه هم چوب ساقه‌های خشکیده اش را به عنوان زغال استفاده می کنند. جنگل
«کهور ریگان»، یکی از بزرگ ترین رویشگاه های کهور در ایران بوده است و این درختان کهنسال، به تثبیت شن های روان هم کمک می کنند. درخت کهور در کم آب ترین فصول هم به حیات خود ادامه می دهد.
چطور برسیم: اگر از مسیر کرمان به بم برسید باید مسیرتان را مستقیم ادامه دهید تا به « بروات » و « ارگ جدید » و سپس « نرماشیر » برسید. در انتهای شهر نرماشیر یک سه راهی می بینید که مسیر مستقیمش به زاهدان و مسیر سمت راستش به « محمدآباد » و « ایرانشهر » می رود. جاده سمت راست را انتخاب کنید تا بعد از50 کیلومتر، به شهر محمدآباد ریگان برسید. از محمدآباد به سمت شرق ( یعنی جاده ایرانشهر ) رفته، از شهر خارج شوید. سه کیلومتر که از شهر دور شدید، یک جاده در سمت چپ تان می بینید که به طرف « علی آباد پشت ریگ » می رود. وارد این مسیر شوید و10 کیلومتر برانید تا به این روستا برسید. به علی آباد پشت ریگ که رسیدید، تپه های شنی در سمت چپ شماست و باید خودروی خود را قبل از تپه های شنی پارک کنید.



4- در انتهای زاینده رود
کویر خارا
« خارا » به معنی بیابان است و البته نام یکی از کویرهای استان اصفهان هم هست. استان اصفهان که دربرگیرنده اقلیم های کوهستانی و کویری متضاد است، یکی از معروف ترین رودخانه های ایران یعنی زاینده رود را در خود جای داده و این رود بعداز عبور از مناطق مرتفع غرب استان، به کویر خارا و تالاب گاوخونی در شرق استان می رسد. کویر خارا در نزدیکی « ورزنه » است که این شهر هم خودش مناطق کویری و تپه های ماسه ای بلند و معروفی در اطرافش دارد.
چطور برسیم: اگر از اصفهان حرکت می کنید باید وارد جاده شیراز شوید و در همان اوایل مسیر، جاده شهر « بهراستان » را در سمت چپ تان انتخاب کنید و بهارستان و « نیک آباد »را هم رد کنید تا 45 کیلومتر بعد از نیک آباد به « حسن آباد »برسید. اگر هم در نایین هستید، وارد جاده نایین به اصفهان شوید و حدود 25 کیلومتر که از نایین دور شدید، وارد جاده ورزنه در سمت چپ تان شوید. در همان ابتدای شهر که وارد کمربندی شده، از سر دیگر شهر خارج شوید، خود به خود وارد جاده « دستگرد » خواهید شد و ابتدا به دستگرد و سپس بلافاصله به حسن آباد خواهید رسید. در هر حال وقتی به حسن آباد رسیدید، یک جاده خاکی در جنوب شرقی این شهر کوچک، شما را به کویر خارا و ساحل غربی تالاب گاوخونی خواهدرساند. البته برای رسیدن به ساحل شرقی این تالاب، باید از جاده ای خاکی که از میانه کمربندی ورزنه منشعب می شود، استفاده کنید.



5- جایی برای آرامش
ده سلم
کلوت های شهداد در یک سر جاده شهداد به نهبندان واقع شده‌اند و کویر « ده سلم » هم در سر دیگر این جاده است. این روستا از توابع شهرستان نهبندان در استان خراسان جنوبی محسوب می شود. وجود آب و قنات در روستا باعث شده که ده سلم با وجود دوری اش از شهرها، همچنان پابرجا بماند و البته همین دوربودن از هیاهوست که گردشگران را جذب خود می کند.
دو قلعه قدیمی روستا هم مانند خانه هایش، گلی هستند و منظره نخلستان های روستا هم برای مسافران جذاب است. به جز آب شیرین و قنات، یک رود شور هم در حاشیه روستا جاری است و در اطرافش بلورهای نمکی تشکیل شده که برای دیدن آن و نیز برای پیاده روی در ریگزارهای کویری ده سلم، باید به حاشیه روستا بروید. همچنین در ابتدای سفرتان و در مسیر رسیدن از نهبندان به ده سلم، از منطقه ای کوهستانی عبور خواهیدکرد که کوه های مینیاتوری ( مریخی ) را هم خواهیددید.
چطور برسیم: در استان خراسان جنوبی و در انتهای شرقی نهبندان وارد جاده شهداد و کرمان می شوید. حدود 85 کیلومتر که از نهبندان دور شدید، بعد از ایست بازرسی، یک دوراهی می بینید که جاده سمت راستش به شهداد می رود و مسیر سمت چپش، بعد از دو کیلومتر شما را به ده سلم می ساند.