روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

پربازدیدترین اخبار

من، یک روز خوب، متروگردی

کد خبر : 4942
۱۳۹۶/۰۷/۲۱ - ۱۱:۵۱
شهروندان شهرگنبدهای فیروزه ای، از دهه 40 در انتظار رسیدن مترو به شهرشان بودند؛ تا اینکه بعد از سال‌ها انتظار، اواخر دهه 70، بودجه احداث قطارشهري در پنج شهر کشـــور توسط مجلس شوراي اسلامي تصویب شد و پس از آن امید شهروندان کلانشهراصفهان، برای احداث مترو رنگ و بوی تازه‌ای گرفت.
ساکنین شهر زیبای خدا، از دهه80، شاهد برنامه ریزی های اولیه برای احداث مترو بودند؛ ولی بافت تاریخی آن، همچنین نظارت دقیق یونسکو و میراث فرهنگی، اجازه تسریع در روند طراحی و ساخت قطار شهری را نمی داد. تا اینکه روز ۲۳مهرماه ۱۳۹۴، انتظارها به سر آمد و خبر اجرای فاز اول خط یک متروی اصفهان، تیتر یک رسانه های شهر شد و ۱۳آبان ۱۳۹۵، فاز دوم آن نیز به بهره‌برداری رسید.سرانجام پس از دو هفته افتتاح آزمایشی ایستگاه سی و سه پل تا میدان آزادی، قطار شهری برای اولین بار از کنار زاینده رود گذشت و ضمن اینکه باعث رخ دادن یک اتفاق خوب در شهر زیبای خدا شد، بهانه نوشتن خاطره یک روز خوب متروگردی را برای من فراهم کرد که شما را به خواندن آن دعوت می‌کنم.
صبح یکی از روزهای مهرماه بود که تصمیم گرفتم برای رفتن به محل کارم از مترو استفاده کنم، برای همین بعد از رسیدن به ایستگاه اول خط یک مترو، به زیرپوست شهر رفتم.آنجا از هیاهوی شهری و کودکان کار که گل به دست جلوی ماشین ها را می گیرند، خبری نبود؛ حتی صدای پیامک و تماس دریافتی و بوق خودروها شنیده نمی شد. زیرپوست شهر، هر کسی مشغول کاری بود؛ یکی سرگرم خواندن کتاب و دیگری در حال گرفتن عکس از مانیتوری که به منظور اطلاع از زمان بندی حرکت قطار در ایستگاه نصب شده است. در این بین ماموران مترو نیز حواسشان به کودکان سربه هوایی بود که به این طرف و آن طرف می‌دویدند؛ مبادا از خط زردی که برای رعایت محدوده در نظر گرفته شده، عبور کنند. بعد از چند دقیقه، گوینده مترو، مسافران را از نزدیک شدن مترو به ایستگاه با خبرکرد و از مسافران خواست که فاصله خود را با مترو تا زمان توقف حفظ کنند. مترو بالاخره به ایستگاه رسید و من سوار شدم. داخل آن همه چیز آرام و هرکس به کاری مشغول بود؛ دیگر لوکوموتیوران نگران نزدن کارت بلیت مسافران و ماموران چک کردن کارت های بلیت و بحث های پس از آن نبود. من هم کنجکاو از اینکه زیر پوست شهر چه می گذرد، از پنجره بیرون را نگاه می‌کردم. از ایستگاه ها یکی پس از دیگری گذشتیم. فضای درونی هر کدام از ایستگاه ها طراحی خاص خودش را داشت؛ ایستگاه قدس، بدون هیچ ایده خاص و با سنگ های ساده طراحی شده بود. این طراحی در ایستگاه بهارستان با رنگ دیگری تکرار شد؛ اما وقتی به ایستگاه شهید مفتح و علیخانی رسیدیم، شاهد طاق چشمه‌های متعدد و پشت سر هم با آجرهای قهوه ای رنگ متناسب با سبقه تاریخی اصفهان بودیم. ایستگاه های جابر و شهید چمران نیز مانند ایستگاه های ابتدایی طراحی جذابی نداشت. در حالی که مترو به صورت روگذر حرکت می کرد به ایستگاه کاوه رسید، این ایستگاه بجز گذشتن از روی زمین، جذابیت دیگری نداشت. از این ایستگاه به بعد دوباره مترو به زیرزمین رفته و از ایستگاه‌های شهید باهنر و شهدا گذشت. در ایستگاه تختی، ضمن اینکه خط قطار یک بانده شد، طراحی سالن انتظار با سنگ‌های مرمر زرد رنگ و نورپردازی مناسب با فضای سالن و طراحی دیوارهای مشبک فلزی در محوطه داخلی ریل قطار، فضای متفاوتی را ایجاد کرد. با نزدیک شدن مترو به ایستگاه درحال ساخت میدان امام حسین(ع) و سی وسه پل، سرعت مترو هم کاهش یافت. با دیدن این قسمت از مترو، یاد شهربازی ملک شهر و فضای نوستالژیک دوران کودکی دهه شصتی ها افتادم  که در حال حاضر بجز چند وسیله بازی، چیزی از آن باقی نمانده است. اینجا بجز صدای جوشکاری کارگران، از صداهای وحشتناک و غول‌هایی که به مسافران آب می‌پاشیدند خبری نبود و کارگران زحمت کش مشغول کار بودند.همزمان با گذشتن مترو از این دو ایستگاه، سرعت آن نیز افزایش یافته و گوینده از نزدیک شدن به ایستگاه دکتر شریعتی خبر داد و از مسافران خواست از درها فاصله گرفته و اجازه دهند مسافران سوار و پیاده شوند. ایستگاه آزادی، آخرین ایستگاهی بود که مترو‌گردی من پایان می‌یافت و درحالی که چراغ همه ایستگاه‌ها قرمز شده بود، دو ایستگاه میدان امام حسین(ع) و سی وسه پل در انتظار اتمام و ایستگاه های دانشگاه، کارگر،کوی امام(ره) و دفاع مقدس نیز در انتظار روشن شدن چراغ بودند. البته لازم است بگویم که این ایستگاه نیز به طور کامل تکمیل نشده است. فضای درونی آن با بنرهایی از سی و سه پل و راهروهای آن با آجر طراحی شده و پله های ورودی به مترو، سیمانی بود. با بالا رفتن از پله‌های برقی، دوباره به فضای پرهیاهوی شهر رسیدم و سفر نیم‌ساعته من به پایان رسید. امید است با همکاری مسئولین در آینده ای نزدیک شاهد بهره برداری از ایستگاه های باقی مانده و خطوط دیگر و خدمات رسانی بیشتر به شهروندان گنبدهای فیروزه ای باشیم.
نویسنده : اعظم حاجی رضا زاده

روزنامه امروز

روزنامه ی زاینده رود / شماره 2289 روزنامه امروز را آنلاین ورق بزنید

نیازمندی های امروز

نیازمندی های زاینده رود / شماره 2101n روزنامه امروز را آنلاین ورق بزنید