روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

پربازدیدترین اخبار

تالاب گاوخونی در انتظار انتقام؛

در خاموشی گاوخونی، آسمان به داد اصفهان رسید

کد خبر : 6557
۱۳۹۷/۰۱/۲۵ - ۱۵:۲۶
زاینده‌رود شاهرگ حیاتی مرکز ایران، سال‌های متمادی عامل اصلی زندگی در این فلات خشک بوده است. تا سال‌های اخیر بسیاری از برکات این رود پنهان بود؛ اما اکنون که به مدد همکاری طبیعت و انسان این رود خشک شده، چهره‌ای حقیقی از نبود آن رخ‌نمایی کرده که گاهی در تصور هم نمی‌گنجید.
تالاب گاوخونی پایان زاینده‌رود و روزگاری یکی از زیست‌بوم‌های ارزشمند این بخش بود. گاوخونی هرسال میزبان پرندگانی بود که به میهمانی اصفهان می‌آمدند. اینجا محیطی امن برای حضور گونه‌های مختلف گیاهی محسوب می شد و خانه‌‌ای برای حیوانات مختلف که ظاهرا  امروز برای دانستن زیبایی‌های آن باید داستان‌ها را مطالعه کرد.
آلاینده‌های شیمیایی که به‌آرامی به زاینده‌رود ریخته می‌شد، در خاک ارزشمند این تالاب ته‌نشین شد و هنگامی‌که آب دیگر به قلب زیست‌بوم حیاتی مرکز ایران نرسید و این تالاب رو به خشک شدن گذاشت، اهمیت این مکان خود را به حقیقت نمایان کرد.
هنوز تالاب به‌طور کامل خشک نشده و چند باری که کشت‌های فصلی آب به این تالاب می‌رسید، جان کمی به آن داده می‌شد. هنگامی‌که گلوی زاینده‌رود بیشتر از پیش فشرده شد امیدها به یاس بدل شد و دیگر آب برای کشت پاییزی نیز به اصفهان نرسید  و تالاب رو به خشک شدن کامل گذاشت.
پس از خشک شدن تالاب آنچه بدترین سرنوشت برای مردم فلات مرکزی ایران به نظر می‌رسد، بادهایی است که خاک تالاب (که دیگر اسمش کویر است) را به آسمان می‌برد. آن روز زمین و آسمان دست‌به‌دست هم خواهند داد تا انسان را به دلیل ناشکری و بی‌لیاقتی تنبیه کنند، خاکی که  از گاوخونی به زمین‌های اطراف می‌رود، اولین آسیب را به زمین‌های کشاورزی خواهد رساند و آنها را از بین خواهد برد.
زنگ خطر جدید
سید رحمان دانیالی، مديرکل حفاظت محيط زيست استان اصفهان از مطالعات جدید در مورد وضعیت خشکسالی اصفهان سخن می‌گوید و اظهار می‌دارد: جلسه شورای پژوهشی اداره کل محیط زیست به‌تازگی برگزار شد و اعتبار به نسبت خوبی برای مطالعات مربوط به تالاب گرفته شده  که با هماهنگی و حضور اساتید دانشگاه‌های مختلف اصفهان و مطالعات تکمیلی، جلسه‌ای پژوهشی برپا شد.
وی ادامه می‌دهد: زنگ‌های خطر جدیدی در این جلسه به صدا در آمد از آن جمله می‌توان به این موضوع اشاره کرد که اگر حقابه تالاب گاوخونی به فراموش سپرده شد تبعات آن چندین برابر از آنچه اکنون تصور می‌شود نه‌تنها برای اصفهان بلکه برای همه استان‌های هم‌جوار به همراه داشته باشد.
خاک گاوخونی در آسمان
گاوخونی اگر خشک‌تر از این شود تنها اصفهان و یزد را با خود نابود نخواهد کرد، بلکه استان‌های دیگر که امروز با شادی در حال استفاده از آب زاینده‌رود هستند نیز با مشکلاتی روبه رو خواهند شد. بخشی از خاک که سنگین‌تر است باد به زمین‌های اطراف می‌برد و ذرات کوچک‌تر تا کیلومترها حمل خواهد شد و این زنگ خطری است که برای نه‌تنها اصفهان و حتی ایران، بلکه برای جهان به صدا درآمده است.
این چند روز بارش‌هایی در این منطقه رخ داد که سبب شد تا سطح خاک گاوخونی مرطوب شده و این امر سبب می‌شود تا چندهفته‌ای و شاید هم کمی بیشتر از این فاجعه زیست‌محیطی دور شویم؛ اما به‌راستی تا کی می‌توان در انتظار این موضوع نشست که طبیعت اشتباه انسان را جبران کند، آیا با وجود پیشرفت و افزایش دانایی بشر نمی‌شود جلوی این فاجعه بزرگ را
گرفت؟ همان‌گونه که کارشناسان و متخصصان در مورد این موضوع سخن می‌گویند مطالعه و برنامه‌ریزی می‌تواند این نابسامانی را پایان دهد، حال که مطالعات و برنامه‌ریزی به ایستگاه پایانی نزدیک است تنها کافی است اراده‌ای ملی برای نجات کشور در مقابل بحرانی که به‌زودی ایران را در آغوش می‌کشد، به وجود آید وگرنه به‌زودی طبیعت به انسانی که پا را از حد خود فراتر گذاشته پاسخی سخت خواهد داد.
نویسنده : سعیدباقریان