روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

پربازدیدترین اخبار

فرهنگ زخمی شهر با شلوارهای پاره

کد خبر : 6575
۱۳۹۷/۰۱/۲۷ - ۱۵:۳۶
مدگرایی را می توان با عوامل و زیر ساخت های تاریخی، اقتصادی، اجتماعی، و فرهنگی و روان شناختی مرتبط دانست، اما سیرتحولات تاریخی در کشورهای درحال توسعه و به خصوص ایران دو واژه مدگرایی و غرب گرایی را به هم گره زده است.
 پیوندی که زاییده مدرنیسم و رشد تکنولوژی است و برندهای اروپایی  و آمریکایی نیز با  کمک تکنولوژی های ارتباطی و تبلیغاتی در ترویج آن موثرهستند. مدگرایی متعلق به دوره خاصی نیست، اما جوانان و نوجوانان بنا بر مقتضیات سنی و نیازهای گوناگونی که دارند در برخی از قلمروها هم چون لباس و آرایش ظاهری بیشتر از دیگران در معرض جریان مد گرایی قرار می گیرند .
از قدیم پوشیدن لباس  های کهنه و پاره  نشانگر طبقه اجتماعی افراد بود و از فقر حاکم بر ایشان خبر می داد؛ اما امروزه به یمن مدگرایی نوین و به مدد تبلیغات و چشم و هم چشمی و بدون توجه به فلسفه اصلی آن به یک ارزش و تفاخر در بین طبقه های پردرآمد و روشنفکرنماهای تازه به دوران رسیده  تبدیل شده است.
در قرن 19 میلادی شلوار جین  به سبب مقاومت پارچه ابتدا مورد توجه ملوانان  و سپس کارگران کارخانه ها، معادن و دامداران قرار گرفت اما وقتی درقرن بیستم هنرپیشه های هالیوودی در فیلم های پرفروش وسترن  شلوارجین به تن کردند، این لباس به نماد سرکشی و یاغی گری نسل جوان غرب تبدیل شد. «لی» که نام یک برند بازرگانی شلوارهای جین است، از دهه 30 به بازارهای ایران وارد شد و پس ازآن با چاپ عکس هایی از هنرپیشه ها و خوانندگان با شلوارهای لی پاچه گشاد روی مجلات آن دوران، این نوع پوشش به یک مد پرطرف دار در بین نسل جوان ایران مبدل شد. اگرچه  پوشیدن شلوارهای جین از ابتدای پیروزی انقلاب در محیط های اداری و آموزشی ممنوع شد اما به تدریج با باز شدن درهای بازارهای خارجی انواع برندهای جین بوتیک ها و مغازه های ایران را به تسخیر خود درآورد و کم کم رایج ترین پوشاک همه رده های سنی شد.
امروز اما با گذشت 40سال از آن دوران، پوشیدن شلوار لی های پاره و ریش  شده چهره شهر اصفهان با پیشینه عمیق فرهنگی را جلوه ای کریه بخشیده و میل به خود آرایی  که ریشه در کمال جویی و زیبا پسندی فطری انسان دارد با غفلت و افراطی گری مروج لاابالی گری، بی قیدی و بی نظمی در جامعه و تغییر درسبک زندگی شده است. دربعد روانی نیز پوشیدن لباس های پاره باعث ایجاد افسردگی روحی  می شود.
در ترویج این سبک پوشش نقش تبلیغات رسانه‌ای و به طور ویژه شبکه های اجتماعی، سلبریتی ها  و البته واردکنندگان و تولیدی ها را نمی توان نادیده گرفت. علاقه جوانان به مدهای عجیب  غریب را گاهی می توان نتیجه خودنمایی یا حتی دهن کجی به هنجارهای جامعه نیز دانست. هنجارشکنی هایی که مقصر آن ساختارهای نامناسب آموزشی و تربیتی خانواده، محیط های آموزشی و سیاست های غلط فرهنگی و اجتماعی است.
رسول خدا(ص) می فرماید: برای حضور در میان برادران دینی، لباس تان را آراسته و لوازم خود را به اصلاح آرید؛ زیرا خدا زشتی و زشت نمایی را دوست ندارد.(علل الشرائع.ص13).
* کارشناس ارشد ارتباطات
نویسنده : فروغ یزدخواستی