روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

پربازدیدترین اخبار

گرمای هوا بهانه‌ای برای گسترش پوشاک غیراسلامی در بازار شده است؛

وقتی ناهنجاری «مُد» می شود!

کد خبر : 7027
۱۳۹۷/۰۳/۱۹ - ۱۶:۳۰
افزایش دمای هوا در فصل گرم سال موجب می‌شود تا شرایط سختی را در محل کار و بیرون از خانه داشته باشیم. لباس مناسب فصل تابستان باید سبک و راحت باشد و همینطور بتواند با انتقال هوای گرم باعث خنکی بدن شود.
تابستان که فرا می‌رسد، موجی از انواع پوشش‌های هنجارشکن نیز به بهانه گرمای مضاعف تابستان خودنمایی می‌کند. وجود مانتوهای کوتاه و تنگ، شلوارهایی که از آن هم تنگ‌ترند،کفش‌های پاشنه بلند با رنگ‌های شبرنگ، روسری‌های کوتاه، شال‌های آویزانی که با اندک حرکتی از سر پایین می‌افتد و بسیار نکات دیگری که متاسفانه ما را از فرهنگ خود دور کرده است.
مهناز، زنی محجوب به نظر می رسد که دقایقی است او را زیر نظر دارم. مغازه به مغازه هر کجا رفتم، او را می دیدم اما انگار که چیز دندان گیری در بازار نبوده تا چشمشش را بگیرد. جلو می روم و از او اجازه همراهی می خواهم و اینکه اگر مانتوی خوبی دید به من هم بگوید تا بخرم.
مهناز معتقد است: هر سال که  می گذرد بدحجابی‌ها شمایل وقیحانه‌تری به خود می‌گیرند تا جایی که دیگر مانتو هم معنای خود را از دست داده و بیشتر شبیه شنلی شده است که تنها روی شانه‌ها آویزان است. او می گوید: مانتوهای تابستانی به ظاهر در قالب مانتو اما به شدت تنگ، چسبان یا در قالب تیشرت‌هایی با مدل‌های کوتاه، نازک و آستین‌هایی کوتاه، چهل تکه با عبارت‌های مبهم و گاه رکیک و مستهجن نظر همه بینندگان را به سمت خود جلب می‌کند.
البته باید گفت، بسیاری از این افراد که با این نوع پوشش بیرون می‌آیند نه از روی سلیقه و نیاز طبیعی این لباس‌ها را می‌پوشند، بلکه آنها به تبع تقلید کورکورانه از مد و فرهنگ غربی و به واسطه دیدن و تماشای برخی الگوهای نامتعارف از رسانه‌ها به دنبال چنین پوشش‌های هستند.
همه این عوامل دست به دست هم می‌دهند تا در لایه‌های مختلف جامعه شاهد پوشش‌های جلف، ناهنجار و نامتناسب با اصول و ارزش‌های دینی و هویت اسلامی و اعتقادی کشور باشیم.
جلوتر که می روم با «سمیرا محب» آشنا می‌شوم؛ او جامعه شناس است و به قول خودش مقالات بسیاری هم در این باره  نوشته اما متاسفانه کو گوش شنوا! وی می‌گوید: هر چه به جلو می رویم بدحجابی شکل وقیحانه تری به خود می‌گیرد؛ امروزباید با چیزی به نام دکمه در مانتوها خداحافظی کنیم.شلوار زنانه هم جای خود را به ساپورت داده است و این مسئله با بگیر و ببند هم چاره ساز نیست و تنها یک فرهنگ سازی درست است که می تواند ما را در این راستا یاری کند.
این جامعه شناس می گوید: متاسفانه همسران جوان هم در برخورد با پوشش بانوان اهمیت نمی‌دهند.وقتی از آنها دلیل می خواهیم، با قیافه حق به جانبی می‌گویند: تمام انسان‌ها سلیقه مختلفی دارند و من این مانتو و پوشش را برای همسرم دوست دارم، فکر نمی‌کنم از نظر پوشش مشکلی داشته باشد.
ندا که تا الان حرف های مارا می شنید و یکی از همین مانتوهای به اصطلاح بدون دکمه و شیشه ای را پوشیده بود، جلو آمد و اظهار داشت: پوشش من که هیچ اشکالی ندارد؛ نکند انتظار دارید در این گرمای تابستان با کاپشن و پالتو بیرون بیاییم! البته هر جا هم سراغ گرفتم، حتی در فروشگاه های عفاف و حجاب، مانتویی که مناسب گرما باشد و پوشش اسلامی هم داشته باشد، ندیدم.
دوست این دختر جوان ادامه می‌دهد: ای کاش مسئولان به جای اینکه فقط بگویند از این پوشش استفاده نکنیم، درعوض یک مانتوی جایگزین به ما معرفی می کردند و تولید را به آن سمت می بردند تا بگیر و ببند هم راه نیفتد و تمام پوشاک فروشی‌های داخلی با یک رکود قابل ملاحظه در فروش مواجه نشوند و مردم به دنبال اجناس غربی یا غیر اسلامی نروند.
«علی عبادی» فروشنده ای است که در میدان انقلاب فروشگاه لباس زنانه دارد. او معتقد است: صنف پوشاک هیچ قاعده خاصی برای لباس های تابستانی یا مانتوهای اسلامی در نظر نگرفته و بسیاری از مشتری های ما به تقلید از بازیگران، این لباس های نابه‌هنجار را می پوشند.
دختری که برای خرید آمده می گوید: چرا از مردان نمی پرسید که چه کار کردند تا دختران و همسران‌شان به پوشیدن چنین لباس‌هایی ترغیب شوند؟ من به اصرار و اجبارهمسرم این کار را می‌کنم؛ زمانی که دانشجو بودم، پوششم چادر بود و فقط به اقتضای سلیقه خانواده همسرم این مانتوی بدون دکمه را انتخاب کرده ام.
از صحبت‌های حق به جانب اش متعجب شدم و متاثر از اینکه چرا درکشوری غنی از فرهنگی اصیل، باید شاهد تقلید کورکورانه جوانان از پوشش غربی‌ها باشیم!
چه بسا برخی در طی پرس و جوی من معتقد بودند موضوع فرهنگی کشور ما فقط در نوع لباس پوشیدن ما خلاصه نمی شود و متاسفانه با این طرز فکر می‌روند به قهقرایی که خدا می داند در آینده به چه پوششی بسنده خواهند کرد.
حالا باید دید که در جامعه ما عرضه چنین لباس‌هایی باعث افزایش تقاضا می‌شود یا این تقاضای زنان و دختران است که موجب می‌شود موجی از پوشاک که با فرهنگ ایرانی و اسلامی  و سبک زندگی ما در تضاد است، وارد بازار مصرف شود.
 آنچه در این سال‌ها تقریبا برای همه روشن شده این نکته است که کارهای مقطعی همیشه با شکست مواجه شده  است. برای رسیدن به یک فرهنگ اصیل در ارائه و خرید پوشاک مناسب با پوشش اسلامی، نیازمند برنامه و هدفی خاص در دراز مدت هستیم وصد البته پیش قراولان این برنامه فرهنگی، دستگاه‌های زیربط هستندو سایر نهادهای اجتماعی هم در این مورد باید کمک کنند.
 
نویسنده : زهرا هادیان