روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

پربازدیدترین اخبار

وقتی زاینده رود، محور فراغت شهری شهروندان اصفهانی بود

تفریحی که به تاریخ می پیوندد

کد خبر : 7330
۱۳۹۷/۰۴/۲۲ - ۱۴:۴۱
«بهترین و دوست داشتنی ترین خاطره دوران کودکی و نوجوانی شما از ایام فراغت روزهای گرم تابستان چه بوده است؟» این سوال را یکی از دانشجویان کارشناسی ارشد رشته جامعه شناسی برای تدوین پایان نامه اش از جوانان اصفهانی پرسیده بود که بررسی جواب ها نشان داد تقریبا نقطه مشترک تمام این نظرات به رودخانه زاینده‌رود برمی گردد؛ رودخانه ای که محور حیاتی مردمان نصف جهان در سال های گذشته بوده و حالا دیگر از آن چیزی باقی نمانده است.
 لذت شنا در زاینده رود را فراموش نمی‌کنم
«احسان» که 30 سال دارد و هم اکنون به عنوان حسابدار در یک شرکت خصوصی مشغول به کار است، درباره این سوال گفته:« بهترین خاطرات دوران کودکی و نوجوانی من در کنار زاینده رود به همراه دوستانم بر می گردد که تقریبا بیشتر روزهای تابستان خود را در آنجا می گذراندم. کنار آب بودن، روحیه شاد و خاصی به انسان می دهد و برای همین است که خاطرات کودکی و نوجوانی بیشتر هم نسلان من به رودخانه زاینده رود گره خورده است».
 «مهسا»  35 ساله و خانه دار یکی دیگر از کسانی است که مخاطب این سوال قرار گرفته و در جواب گفته است:« یکی از عادت های خانوادگی ما در روزهای گرم تابستان رفتن به پارک ساحلی ناژوان بود که تقریبا تمام فامیل سعی می کردیم حداقل هفته ای یک بار را به آنجا برویم و از محیط فوق‌العاده زیبای ناژوان بهره بگیریم. قرار گرفتن این پارک در حاشیه زاینده رود سبب شده بود که بسیاری از خانواده های اصفهانی اوقات فراغت خود را در این پارک و سایر پارک هایی که در کنار زاینده رود بود بگذرانند. مهسا که هم اکنون خود دارای دو فرزند است در ادامه جواب این سوال گفته:«حال و روز  زاینده رودرا که می بینم  بیشتر دلم برای فرزندانم می سوزد که فرصت رفتن کنار این رودخانه زیبا را از دست داده اند و فکر نمی‌کنم که خاطره ای  از زاینده رود اصلا در ذهن این بچه‌ها حک شود».
 «عرشیا» 36 ساله که شغل آزاد دارد، در پاسخ به این سوال آورده است: « قایقرانی در رودخانه زاینده‌رود، خاطره شیرین تمام هم‌نسلان من محسوب می شود که حتما در دوران کودکی و نوجوانی‌شان یک بار این تجربه را داشته اند، شنا کردن در کانال هایی که از آب رودخانه تغذیه می‌شد از دیگر خاطراتی است که نمی توانم به هیچ عنوان فراموش کنم، مگر می شود لذت شنا در روزهای گرم سال در زاینده رود را فراموش کرد».
زاینده رود؛ گزینه اصلی اوقات فراغت اصفهانی ها
مرور خاطرات جوانان اصفهانی نشان می دهد همان‌طور که هستی شهر اصفهان به‌صورت تاریخی با حیات زاینده روز گره‌خورده بوده، فراغت شهری شهروندان هم بدون در نظر گرفتن جریان طولی و عریض زاینده‌رود، ناممکن است؛ به‌طوری‌که هرچه به ذهن و خاطره‌های شهری رجوع می‌کنیم، پیوند زمان‌های فراغت و تفرج‌های درون‌شهری خود را با کرانه زاینده‌رود به خاطر می‌آوریم. برای اصفهانی‌ها رودخانه‌ زاینده‌رود و تفریحات در حاشیه‌ آن یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های فراغت محسوب شده و می‌شود.
زاینده‌رود، همچون عنصری طبیعی و رودی جاری که از شهر اصفهان می‌گذرد، در اطراف‌واکناف خود به یمن آب و سرسبزی‌های گسترده‌اش، پارک‌ها و فضاهای طبیعی و عمومی بکری را به‌صورت تاریخی به وجود آورده بود و همین امر باعث اقبال بی‌نظیر شهروندان اصفهانی به این کرانه‌ سبز و خرم و فضاهای سبز حول آن مانند پارک و بیشه‌ ناژوان شده بود.
زاینده رود جایگاه ویژه ای در هویت شهری شهروندان اصفهانی دارد
الهام احمدی، کارشناس ارشد جامعه  شناسی در گفت و گو با «زایند رود» درباره این موضوع می‌گوید: رودخانه زاینده‌رود در کنار فواید اقتصادی و فرهنگی برای اصفهان، سبب ایجاد حوزه‌ای عمومی برای گسترش تعاملات اجتماعی انسان‌ها با یکدیگر شده است. این رودخانه علاوه بر اینکه فضایی تفریحی و محلی برای گذران اوقات فراغت محسوب می‌شود، جایگاه ویژه‌ای را در هویت شهری شهروندان اصفهانی به خود اختصاص داده است. این رود بخشی از هویت اصلی اصفهان را شکل می‌هد که این مسئله را می‌توان با توجه به علائم و نمادهای مختلفی که در سطح اصفهان مشاهده می‌شود و هر کدام نشانه‌ای از زاینده‌رود را با خود همراه دارد، حس کرد.
 این جامعه شناس می افزاید: جاری بودن زاینده رود، شادی خاصی را برای اصفهانی ها به ارمغان می آورد و هرکس در گذشته غم واندوهی داشت کنار رودخانه می رفت و تماشای آب روان سبب می‌شد تا توان بیشتری برای مبارزه با ناراحتی‌هایش پیداکند ولی متاسفانه امروز طبق تحقیقاتی که صورت گرفته خشک شدن زاینده رود خود باعث شیوع افسردگی در میان شهروندان شده است.
خداحافظی با بقایای زاینده رود در آینده‌ای نزدیک
چند سالی می شود که دیگر اصفهانی ها به خشک بودن زاینده رود عادت کرده و  به دنبال پر کردن اوقات فراغت‌شان با راه های دیگر هستند؛ هرچند هنوز هم حضور در پارک ها وفضای سبز به جا مانده از زاینده رود گزینه پرمخاطب شهروندان برای گذران اوقات فراغت محسوب می شود ولی خشکسالی های متوالی و کمبود آب مورد نیاز برای آبیاری این فضاها سبب شده تا فاصله چندانی با خداحافظی اصفهان با بقایای زاینده رود باقی نمانده باشد و دیگر باید در کتاب ها به دنبال خواندن خاطرات حضور در کنار رود جاری شهر باشیم.
نویسنده : سمیه مصور