روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

به بهانه برگزاری جشنواره کودک در اصفهان:

فیلم، برای کودک چیزی جز واقعیت نیست

کد خبر : 7518
۱۳۹۷/۰۵/۱۰ - ۱۲:۵۰
یک روان شناس با اشاره به برگزاری جشنواره کودک در اصفهان می گوید:«سال های كودكی، روزگاری فراموش ناشدنی و نوستالژيك برای ماست و به همین خاطر فیلم هایی که در این دوران به نمایش در می آید در ذهن ماندگار هستند و تاثیرات بیشتری می گذارند».
بهنام اوحدی ادامه می دهد:کودکان خاطرات ماندگار تلخ و شیرین‌شان را در لابه لای فیلم ها جست وجو می کنند و به آنها پناه می برند.
روزگار تلخ و شیرین با فیلم
به گفته اوحدی،  این مسائل می تواند روزگار گاه شيرين و گاه تلخ كودكي را رقم بزند و یا به پناهگاهي ايمن تبديل شود که جنبه آموزش و یادگیری داشته باشد.
وی با اشاره به اینکه كارتون ها و ساخته هاي سينمايي گروه سني كودك و نوجوان، درست همانند فيلم هاي سينمايي ارزش هاي درماني فراواني مي توانند داشته باشند می افزاید :در اینگونه فیلم‌ها باید بعد روان شناسی کودک در نظر گرفته شود .
به گفته این روان شناس، فیلم‌هایی که ساخته می شوند باید بتوانند پدران و مادران ميانسال را در كنار كودكان و نوجوانان شان آرام و دوستانه بنشانند و شكاف نسلي رخ داده در گذر فناوري و مدرنيته را كاهش دهند؛ چرا که كودكان و نوجوانان با خاطرات نوستالژيك پدر و مادر آشنا مي شوند و با درك چيستي و چگونگي زندگي و شخصيت آنها، خواسته ها و روياهاي بي‌شمار خود را كاسته و در چارچوب مي نشانند.
اوحدی با اشاره به اینکه شدت تاثیر فیلم ها از آن جهت است که برای کودک، فیلم چیزی جز واقعیت نیست بیان می کند: به عبارتی کودک برای فیلم ها جنبه تصوری و خیالی قائل نیست. از نظر او آنچه که می بیند جزئی از زندگی واقعی است. خصوصا هنگامی که محتوای فیلم برای کودک جذاب و دارای کشش باشد، مثل فیلم هایی که پر است از حرکات دفاعی یا ورزش های رزمی برای پسران! اینجاست که کودک غرق تماشای فیلم می شود و آنچنان در فضای کودکان و حتی نوع لباس بازیگر متمرکز می شود که وجود خود را از یاد می برد و همراه و هم پای هنرپیشه، ایفای نقش می کند.
این آسیب شناس اجتماعی با اشاره به تاثیر فیلم‌ها بر کودکان اظهار می کند:اینگونه فیلم‌ها حتی گاهی از حد تقلید آنی فراتر می رود و مدت ها زندگی فرد را دگرگون می کند و ساخت شخصیتی او را پایه ریزی یا تغییر می دهد؛ چرا که خواسته‌ها، آرزوها و احساسات انسان در فیلم ها به نمایش درمی آید.
وی تصریح می کند :طبق تحقیقات، تاثیرپذیری کودکان هشت تا یازده سال بسیار شدید است. شخصیت بازیگر را می پذیرد و چنان در قالب نقش هنرپیشه فرو می رود که انگار هر اتفاقی برای هنرپیشه می افتد برای خود او روی داده است. به همین دلیل همراه با بازیگر شاد یا غمگین می شود و یا مضطرب و پریشان در حوادث باقی می ماند و...
  کودک به فیلم دل می بندد
اوحدی با اشاره به اینکه کودک به فیلم دل می بندد، فعالانه در ماجراهای آن شرکت می کند و  دنبال وقایع را با ذهن خلاق خود حدس می زند،ادامه می دهد: کودک  با قهرمانان فیلم، به خصوص شخصیت های محبوبش منطبق
 می شود.  این روان شناس با تاکید بر اینکه شاید جشنواره فیلم کودک بهانه ای باشد برای اینکه این مسائل بهتر دیده شود، بیان می کند: در سنین کودکی قهرمانان فیلم از نظر کودک قوی ترین انسان ها هستند. کودک آنچه را که می‌بیند چیزی جز واقعیت نمی داند. آنچه مهم است اتفاقات و آدم هاست؛ اینکه هنرپیشه چه کار می کند و در برخورد با ماجراها چه واکنش‌هایی از خود بروز می دهد؛ بنابراین سازندگان اینگونه فیلم ها باید با حساسیت بیشتری ساخته‌هایشان را به مخاطبان کوچک ارائه دهند.
نویسنده : شیرین رجبی