روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

رییس سازمان محیط زیست می‌گوید اصفهان آب ندارد ولی تا دلتان بخواهد صنایع آب‌بر دارد؛

راه حل شما چیست آقای رییس؟

کد خبر : 7603
۱۳۹۷/۰۵/۲۰ - ۱۵:۵۷
از وقتی به یاد داریم سازمان محیط زیست در ایران از «سیاسی‌کاری»، «سیاسی بازی» و مدیران سیاست‌زده خود ضربه خورده است.
«سکندر فیروز»بنیانگذار سازمان حفاظت محیط زیست  بود که تا سال ۱۳۵۶ ریاست این سازمان را برعهده گرفت و پس از کناره‌گیری او، «منوچهر فیلی» برای مدت کوتاهی عهده‌دار ریاست سازمان حفاظت محیط زیست شد که آخرین رییس سازمان در دوران پهلوی به شمار می‌رود.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، سازمان حفاظت محیط زیست با ریاست «عباس سمیعی» به کار خود ادامه داد. سمیعی، به مدت یک سال سکانداری این سازمان را برعهده داشت. 
بعد از عباس سمیعی «تقی ابتکار» - سیاستمدار ایرانی- دومین رییس سازمان حفاظت محیط زیست بعد از پیروزی انقلاب اسلامی محسوب می‌شود که از آبان ۱۳۵۸ به مدت یک سال و چهار ماه ریاست سازمان را بر عهده داشت. ابتکار دکتری مهندسی مکانیک سیالات از دانشگاه «پنسیلوانیا» داشت  و از اساتید دانشکده فنی دانشگاه تهران بود. او از سوی مهندس بازرگان به عنوان معاون نخست وزیر و رییس سازمان محیط‌زیست انتخاب شده بود و عنوان پیشنهاد دهنده اصل ۵۰ قانون اساسی که حفاظت از محیط زیست را وظیفه‌ای همگانی می‌داند، در کارنامه خود دارد.
بعد از دوره کوتاه ریاست تقی ابتکار بر سازمان حفاظت محیط‌زیست در سال ۱۳۵۹  «رضاحسین میرزاطاهری» به عنوان سومین رییس سازمان حفاظت محیط زیست، از ابتدای انقلاب برگزیده شد. او لیسانس علوم ریاضی داشت و به عنوان بازرس نخست وزیر در دولت شهید رجائی، مدیر کل آموزش و پرورش استان سمنان و رییس آموزش و پرورش منطقه ۱۵ تهران (۵ و ۲ فعلی) فعالیت کرده بود. «هادی منافی» پزشکی که سابقه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را بعد از انقلاب اسلامی در کارنامه خود داشت، از سال ۱۳۶۳ به عنوان رییس سازمان حفاظت محیط زیست فعالیت خود را آغاز کرد و تا شهریور  ۱۳۷۶ در این سمت به فعالیت خود ادامه داد. منافی از ۱۳۶۳ تا شهریورماه ۱۳۷۶ در سازمان محیط زیست مستقر بود ولی با روی کار آمدن دولت اصلاحات «معصومه ابتکار» تنها فرزند مرحوم تقی ابتکار، به عنوان نخستین زن بعد از پیروزی انقلاب، ریاست سازمان حفاظت محیط زیست را برعهده گرفت.
معصومه ابتکار در سال ۱۳۷۶ در 37 سالگی، عهده‌دار ریاست این سازمان شد. حذف پیکان از خط تولید صنعت کشور، از قابل توجه‌ترین اقداماتی بود که در نتیجه تلاش‌های ابتکار در دوران ریاستش بر این سازمان شکل گرفت.
بعد از ورود اولین زن به کابینه دولت در دوران اصلاحات، این مسیر در دولت نهم هم ادامه پیدا کرد و «فاطمه واعظ‌جوادی» به عنوان معاون رییس جمهور و رییس سازمان حفاظت محیط زیست برگزیده شد. او دکترای دیرینه‌شناسی و چینه‌شناسی داشت. بعد از واعظ‌جوادی، باز هم یک مدیر سیاسی وارد سازمان محیط زیست شد. «محمدجواد محمدی‌زاده» با داشتن سوابقی مثل استانداری خراسان رضوی و معاونت خدمات شهری شهرداری تهران، به عنوان معاون رییس جمهور و رییس سازمان محیط‌زیست منصوب شد.
پس از روی کارآمدن دولت روحانی، فرصتی برای اصلاح‌طلبان که مدعی به پاستور رساندن رییس جمهور بودند، فراهم شد تا تا به کابینه برگردند. در همین راستا، «معصومه ابتکار» بار دیگر به سازمان محیط زیست برگشت؛ هرچند در سال ۱۳۹۲ بنیاد جهانی انرژی  او را به عنوان بانوی محیط‌زیست جهان معرفی و جایزه معنوی یک عمر دستاورد را به دلیل «تعهد و احساس مسئولیت در قبال حفظ کره زمین» به ابتکار اعطا کرد، اما اینجا در ایران، منتقدان زیادی بودند که اعتقاد داشتند ابتکار سیاست را به سازمان محیط زیست برده و مشکلات زیست محیطی را فراموش کرده و به اظهارنظر درباره برجام و دلواپسان و مخالفان دولت مشغول است؛ آن هم در حالی که اصفهان آب ندارد، اهواز هوا ندارد، ارومیه دیگر دریاچه ندارد و در بسیاری از نقاط ایران اوضاع زیست‌محیطی خوب نیست و فاجعه‌های عظیمی در این حوزه در راه است. انتقادها آن قدر زیاد شد که در دولت یازدهم، روحانی قید حضور یک رییس زن در دولت را زد و ابتکار را به عنوان معاون امور زنان و خانواده رییس جمهوری انتصاب کرد و «عیسی کلانتری» رییس سازمان پرحرف و حدیث و پرحاشیه محیط زیست شد. کلانتری در دولت یازدهم، دبیر ستاد احیای دریاچه ارومیه و پیش از آن نیز وزارت کشاورزی را در سابقه خود داشت.
کلانتری از روزی که سرکار آمده، اظهارنظرهای عجیبی داشته است. وقتی درباره آلودگی هوا از او سوال کردند، گفت:« باید دعا کنیم باد بیاید تا آلودگی‌ها را جابه‌جا کند وگرنه می‌توانیم بدون خودرو و بدون سوخت زندگی کنیم؟» درباره دریاچه خشک شده ارومیه نیز گفت که حال این دریاچه وخیم نیست! وقتی درباره خروج «کاوه مدنی» از کشور از او سوال کردند، پاسخ داد که از موضوع بی‌اطلاع است! بعد وقتی مدنی نامه‌ای استعفاگونه نوشت و دلایل خروج خود را از ایران توضیح داد، کلانتری تاکید کرد به ناچار استعفای او را پذیرفته است. یک بار هم گفت: «با محصولات تراریخته مخالفتی ندارم!»
                                                   
روز پنجشنبه، هشتمین اجلاس عمومی شورای عالی استان‌ها در محل مجلس قدیم برگزار شد. در این جلسه عیسی کلانتری درباره برخی مشکلات و معضلات زیست محیطی حرف زده؛ از جمله درباره خشکی زاینده رود و بی‌آبی اصفهان.
کلانتری گفته: «از نظر قوانین محیط زیستی عسلویه باید همین امروز تعطیل شود و اگر بخواهیم استانداردهای بین المللی در حوزه محیط زیست را رعایت کنیم، می بایست 80 درصد از صنایع کشور امروز تعطیل شوند. این صنایع شامل نیروگاه ها، پالایشگاه‌ها و حتی صنایع تولید مواد غذایی است، باید تاکید کرد که همین امروز به عنوان مثال پالایشگاه تهران باید تعطیل شود. حرف زدن آسان است اما عمل به قوانین، همه مسائل اقتصادی را تحت تاثیر قرار می‌دهد؛ زیرا در بسیاری از مسائل صنعتی و اقتصادی ارزیابی‌های محیط زیستی انجام نشده است.»
و بعد یک مثال آورده است: «به عنوان مثال اصفهان آبی برای خوردن و شرب ندارد و در این زمینه مشکل دارد اما صنایعی در اصفهان مشغول فعالیت هستند که میزان مصرف آب آنها بسیار بالاست.»
رییس سازمان محیط زیست تاکید کرده که باید واقعیت ها را به مردم بگوییم و نترسیم: «خودمان دچار کم آبی شده ایم چه برسد به اینکه ذخایری از نظر آبی برای نسل‌های آینده باقی نماند. همه کشور درگیر کم آبی شده است از مردم کمک بخواهیم و خودمان هم اقدام کنیم.»
کلانتری درباره خیلی مسائل حرف زده و تا دلتان بخواهد گلایه و انتقاد کرده و مثل رییس دولت، ریشه مشکلات را به قبل‌ترها برده و طبق معمول، راهکار مشخصی برای حل مشکلات ارائه نشده است!
اصفهان آب ندارد، در بسیاری از روزهای سال، هوای پاک هم ندارد، زاینده رودش خشک شده، فضای سبز با تانکرها آبیاری می‌شود، مردم شب و روز خود را با هول و هراس از سهمیه‌بندی و جیره‌بندی آب و برق می‌گذرانند، شایعات تایید نشده‌ای درباره آبیاری درختان شهر با پساب فاضلاب وجود دارد، عده‌ای حتی از تامین آب شرب مردم از محل تصفیه پساب‌ها حرف می‌زنند و ما نگران نسلی هستیم که اگر اوضاع این طوری پیش برود، خاطرات صف بستن و نفت و بنزین کوپنی گرفتن را به چشم ‌ببیند و شاید حتی آب را هم با کوپن به خانه ببرد(!). نسل آینده که هیچ! و روسای سازمان محیط زیست همچنان حرف می‌زنند، انتقاد می‌کنند، به قبلی‌ها کنایه می‌زنند و هیچ راهکاری همارائه نمی‌دهند!
 
نویسنده : سمیه پارسادوست