روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

پربازدیدترین اخبار

زاینده رود از پشت پرده زندگی کودکان کار می گوید

قصه پر غصه فقر

کد خبر : 7683
۱۳۹۷/۰۵/۲۷ - ۱۵:۳۱
زندگی برای کودکان کار ملغمه‌ای است از فقر، اجبار و طمع خانواده تا نفس کشیدن در میانه دود و آهن و فرار از دست ماموران شهرداری . حامیان کودکان کار معتقدند که تاکنون به موضوع «کودکان کار» و «خیابان» از زاویه دید خود آنان پرداخته نشده است و همیشه کودکان و خانواده آنان در طرح های مختلف نادیده گرفته می شوند.
باید ببینیم در طرح جمع‌آوری این کودکان، دقیقا چه اتفاقی افتاده است؟ می‌خواهیم ببینیم چرا کودکان مجبور به کار شده اند و نظر خودشان درباره کار در خیابان چیست؟ تجربیات کودکان کمک بزرگی می کند تا بیندیشیم به اینکه چه کاری می توانیم برای آنها انجام دهیم .
«یوسف» کودک هشت ساله ای است که درمورد شرایط کارش در خیابان می‌گوید: روزی 20 الی30 هزار تومان از دستفروشی آدامس و شیشه پاک کردن بعضی مغازه ها، به دست می آورم و هرشب به مادرم تحویل می دهم. وی از  خانواده اش می‌گوید: پدرم دو سال است از ناحیه پا معلول شده و مریض احوال است؛ مادرم هم از پدر و خواهر دو ساله‌ام نگهداری می‌کند؛ از آنجا که مادرم نمی‌تواند همزمان هم  بیرون کار کند و هم از پدر و خواهرم نگهداری کند، پس به ناچار من باید برای امرار معاشمان، کار کنم؛ آن هم در خیابان که از حضور در آن وحشت دارم؛ چون خیلی آزار می بینم. یوسف می‌گوید: کسانی که بزرگ‌تر از من هستند، گاهی با زورگویی پولم را می‌گیرند و چون کسی را ندارم که از حقم دفاع کند، سکوت می کنم و گاهی دست خالی به خانه بر می‌گردم که شرمنده پدر و مادرم می شوم.  مادرم نیمه‌های شب بیدار می‌شود، دعا می‌کند و با گریه و زاری از خدواند می‌خواهد که وضعیت ما بهتر شود تا ناچار نشود من را به خیابان بفرستد. یوسف از  ساعت کاری خودش سخن به میان می‌آورد و می‌گوید:   ساعت 8 صبح از خانه بیرون می آیم و تا ساعت 9 شب در سطح خیابان و مغازه ها دستفروشی و کار می‌کنم. وقتی از او می‌پرسم که آدامس ها را از کجا تهیه می‌کنی یا چه کسی این ها را به شما می‌دهد، ا ز جواب دادن طفره می رود و می‌گوید: سواد خواندن و نوشتن ندارم و درحالی‌که لب‌های خود را با دندان هایش می فشرد که جلوی  بغص خود را بگیرد، آرزوی مدرسه رفتن می‌کند تا بتو اند همچون هم سن و سالانش درس بخواند و در آینده فرد مفیدی برای خانواده و جامعه باشد.
وقتی  موقع رفتن یوسف می‌رسد، از او یک بسته آدامس می‌خرم به شرط اینکه بماند و از خودش حرف بزند. او می پذیرد  و در  کنارم در یکی از ایستگاه های BRT می نشیند تا از سختی روزگار و  فقر و نداری  خود و خانواده اش سخن بگوید. اینکه در روز یک وعده غذا می‌خورد تا شب با پول بیشتری مادرش را خوشحال کند  و اینکه خوشحالی مادرش، گرسنگی را ا ز یادش می برد.
امثال این کودکان در سطح خیابان با هزاران خطر و آسیب اجتماعی که در کمینشان است، روبه‌رو هستند و این مشاهدات، عدم حمایت  ادارات مربوطه را زیر سوال می برد که برای حمایت از  این کودکان، چرا اقدامی نمی‌کنند؟  یا چرا آنان را  تحت پوشش  و حمایت قرار نمی‌دهند؟!
مدیرکل بهزیستی استان در پاسخ به این پرسش به خبرنگار «زاینده رود» می‌گوید: آیین نامه ساماندهی کودکان کار در سال 86 مصوب شد که براساس آن باید 21 دستگاه اجرایی، در ساماندهی  امور کودکان کار، مشارکت کنند؛ ولی هم اکنون در اصفهان شهرداری و بهزیستی پیگیر این امر هستند.
«مرضیه فرشادی» افزود: در بهزیستی چهار مکان اقامتی را در چهار سطح پیش‌بینی کرده‌ایم:
 سطح یک؛ خدمات سرپایی به کودکانی که خانواده دارند و  خانواده آنان تعهد می دهند که کودک را به قصد کار به خیابان نفرستند، سطح دو؛ نگهداری از کودک تا 20 روز تا خانواده اش پیدا شود، سطح سوم؛ اقامت طولانی حمایتی از کودکان کار که باید با مشارکت یازده دستگاه باشد و فعلا شهرداری و بهزیستی در این امر فعال هستند و سطح چهار؛ با همکاری «موسسه خیریه سرمد» به کودکان کار و خیابان کمک‌رسانی می شود که  زمینه آن همکاری مردم با بهزیستی و این موسسه است.
مدیرکل بهزیستی استان ادامه داد: خانواده‌های کودکان کار به‌دلیل درآمدزایی خوبی که کودکان نسبت به آنان در دستفروشی دارند، به اجبار آنان را به‌رغم میل باطنی‌شان به سطح خیابان‌ها می‌فرستند که ما یک اقامت21 روزه برای کنترل این اقدام سختگیرانه خانواده ها نسبت به کودکان کار داریم .
وی اضافه کرد: برای جلوگیری از  خرید مردم از کودکان کار، توصیه می کنیم که مردم مبلغ مورد نظر را به این موسسه کمک کنند تا کودکان در راه صحیح حمایت شوند و خانواده ها از آنان سوءاستفاده نکنند.
فرشادی ادامه می دهد: با جمع‌آوری کودکان کار توسط ماموران شهرداری، آنان به بهزیستی ارجاع داده می شوند؛ البته کودکان زیر 18 سال را  در مرکز خودمان ساماندهی می‌کنیم؛ ولی نکته جالب اینکه خانواده‌ها وقتی تعهد  می‌دهند که کودک  را دیگر برای  کار به سطح خیابان نمی‌فرستند، پس از بردن کودک به منزل، دوباره او را به دلیل درآمدزایی خوبی که دارد، به خیابان می فرستند. پس برای اینکه از این اقدام ناپسند جلوگیری کنیم، مردم همکاری کنند و فقط به کودکان غدا و میوه داده و پول را به «موسسه خیریه سرمد» بدهند که برای حمایت از کودکان کار هزینه می شود تا  خانواده آنان هم ا زکار کردن کودکان نا امید شوند.
  خبر مسرت بخش برای کودکان کار
 «عادل دهدشتی» دبیر اجرایی سی و یکمین جشنواره فیلم های بین المللی کودک و نوجوان در اصفهان، از دعوت شدن تعدادی از کودکان کار در هیئت داوران این جشنواره خبر داد وگفت: طی یک هماهنگی و رایزنی  با انجمن های حمایت از کودکان کار، مقرر شد در هیئت داوران  از توانمندی کودکان کار هم استفاده کنیم.
 
نویسنده : زهرا محمدی
 
۱۵:۳۵ ۲۷ مرداد ۱۳۹۷
واقعا باعث تاسفه موئدک در این سن