روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

وقتی رییس جمهور سابق برای اقتصاد، نسخه های کارگزارانی و مشارکتی می پیچد

احمدی نژادی که نمی شناسیم

کد خبر : 8402
۱۳۹۷/۰۸/۰۶ - ۱۵:۴۵
نسخه پیچی اهالی سیاست برای اقتصاد در کشور ما موضوع تازه ای نیست. هر منتقد دولتی این روزها ادعای حل مشکلات اقتصادی با راهکارهای خاص خود را دارد آن هم در شرایطی که گسترده ترین تحولات در چینش اقتصادی کابینه حسن روحانی اتفاق افتاده است و همه به نوعی چشم انتظار شروع تغییرات هستند.
 در این میان اما داعیه اقتصاددانی احمدی نژاد از همه قابل توجه تر است. اخیرا مجموعه‌ ویدئوهایی با عنوان «اقتصاد به زبان ساده» از رییس جمهور قبلی منتشر شده که در آن احمدی‌نژاد تلاش دارد با مطرح کردن مشکلات اساسی کشور از منظر خود، راه‌حل‌های ساده و کاربردی برای آن ارائه دهد.
 در همین راستا اخیرا سخنانی از محمود احمدی‌نژاد شنیده می شود که کاملا تازگی دارد و با مشی مدیریتی او دست‌کم در چهارسال اول زمامداری‌اش در قوه مجریه، تفاوت‌های بنیادین دارد. طرفدارانش همواره روی این نکته دست گذاشته‌اند که احمدی‌نژاد فردی طرفدار عدالت و حامی «محرومان» است و دولت او نماد «مردمی» بودن و عدالت در توزیع ثروت است؛ اما در همین مجموعه ویدئوهای «اقتصاد به زبان ساده» راه‌حل‌ها و مفاهیمی از زبان او شنیده می شود که عینا سخنان مخالفان سرسختش در دوره ریاست جمهوری است! احمدی نژاد با انتشارات این راهکارها که به نظر بیشتر یک شوی نمایشی است به سمت و سویی می رود که روزگار ی اصلی ترین مخالفان و رقبایش از آن صحبت می کردند. اساس و بن‌مایه کلام احمدی نژاد درباره اقتصاد ایران، «مردمی کردن اقتصاد» و «کاهش حداکثری نقش دولت در اقتصاد» است. هر کسی که اندکی با مفاهیم اقتصادی آشنا و از جریان‌های سیاسی کشور شناخت نسبی داشته باشد، با دیدن این ویدئوها (به ویژه ویدئوی چهارم) متوجه می‌شود که احمدی‌نژاد در سال ۹۷ حرفی را می زند که جریاناتی از قبیل «کارگزاران» و «مشارکت» سال‌ها از آن سخن می‌گفتند. آن هم در شرایطی که وزیر سابق درست به همین دلایل از ریاست پر حرف و حدیث خود کنار رفت؛ اما آنچه این روزها آفت این رویکرد اقتصادی شده نه عدم زیر ساخت ها و اجرای درست و اصولی آن بلکه آفت های سیاسی است که در اقتصاد رخنه کرده و غول عجیب و خارج از کنترلی را ایجاد کرده است. سوء برداشت های سیاسی از مردمی کردن اقتصاد، این روزها فجایع خصوصی سازی‌های شرکت های دولتی و شکل‌گیری جزایر خودمختار و گردن‌کلفتی چون «خصولتی»ها و سیر صعودی تاسیس موسسات مالی-اعتباری و بانک‌های شبه‌دولتی و خصوصی چه در دوران های قبل و چه در زمان کنونی رقم زده است، نگاه شتاب زده به اقتصاد لیبرالیسم امروز چیزی در حد یک افتضاح سیاسی و طبل توخالی است که این روزها هم اصولگرایانی چون احمدی نژاد بر آن می کوبند و هم مدیران دولت میانه روی «روحانی» به دنبال اجرای آن هستند.
هر چند محمود احمدی نژاد در سال های اخیر نشان داده که همواره به دنبال راهی برای مطرح شدن و گرفتن ماهی از آب گل آلود است؛ اما این رویکردهای تازه نشان می دهد که اقتصاد تا چه حد در کشور ما به ابزاری دم دستی تبدیل شده تا سیاستمداران بر موج آن سوار شوند و هر کجا خواستند مانور بدهند.
 
نویسنده : علیرضا کریمیان