روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

پربازدیدترین اخبار

گفت و گو با چهره ویژه این روزهای ورزش اصفهان؛

از افتخار آفرینی در جاکارتا تا سخنرانی در بیت رهبری

کد خبر : 8644
۱۳۹۷/۰۸/۳۰ - ۹:۰۳
چهارشنبه هفته گذشته در دیدار مقام معظم رهبری با مدال آوران کاروان بازی های پارا آسیایی جاکارتا؛ مهدی علیزاده، قهرمان اصفهانی حاضر در این رقابت ها، نماینده ورزشکاران این کاروان بود که در محضر رهبر انقلاب به ایراد سخنرانی پرداخت، سخنرانی که با تحسین رهبری همراه شد و خاطره ای خوش برای ملی پوش دوومیدانی کار اصفهانی باقی گذاشت.
علیزاده، جانباز 70 درصد که سال ها پیش از درخشش در میدان های ورزش، موفق به کسب مدال های قهرمانی در میدان جنگ و دوران اسارت شده بود در گفت وگو با «زاینده‌رود»  از دغدغه هایش برای ورزش جانبازان و معلولان می گوید و اینکه با وجود پتانسیل بالای اصفهانی ها در این حوزه، حمایت های چندانی از این ورزشکاران صورت نمی گیرد.
 در ادامه گفت و گوی ما با این ورزشکار را می خوانید:
آقای علیزاده از دیدار اخیرتان با مقام معظم رهبری بگویید؟
خدا را شکر این توفیق نصیب من و دیگر اعضای کاروان بازی های پارا آسیایی شد که با رهبر انقلاب دیدار داشته باشیم و با صحبت هایی که رهبری درباره ارزش کار حضور ورزشکاران در رقابت های جهانی داشتند ما به ادامه کار در این عرصه امیدوارشدیم و دیدار خاطره انگیزی در ذهن همه شکل گرفت.
از قبل هم مشخص بود که شما در این دیدار صحبت می کنید؟
 بله، گفته بودند که می توانید صحبت هایی در این دیدار داشته باشید. من شب قبل از دیدار استرس زیادی داشتم و حتی نتوانستم بخوابم ولی زمانی که به محل دیدار رسیدیم و رهبری را از نزدیک زیارت کردیم به دلیل آرامشی که بر جو حاکم بود، آرام شدم و توانستم به راحتی صحبت کنم که صحبت های من با تحسین رهبری هم همراه شد. بعد از پایان دیدار ، در حالی که در حال رفتن از سالن بودیم فردی پیش من آمد و گفت که مقام معظم رهبری پشت پرده منتظر من  ایستاده اند، زمانی که نزد ایشان رفتم پیشانی مرا بوسیدند و انگشتری که دست خودشان بود را به من هدیه کردند که در توصیف این لحظات هیچ کلمه ای یاریگر نیست.
چه زمانی به ورزش حرفه ای روی آوردید؟
در سال 1392 به توصیه پزشکان و برای جلوگیری از اضافه وزن به ورزش روی آوردم ولی به تدریج در مسیر ورزش حرفه ای قرار گرفتم و دوومیدانی را در بخش پرتاب وزنه و نیزه به طور جدی دنبال کردم.
چه موفقیت هایی تاکنون کسب کرده اید؟
طی این چند سال در مسابقات مختلفی حضور پیدا کرده ام و تاکنون موفق شده ام که مدال‌های رنگارنگی را از مسابقات آسیایی اقیانوسیه، مسابقات جهانی لندن، مسابقات جهانی تونس کسب کنم و در آخرین حضور  در بازی های پارا آسیایی جاکارتا موفق به کسب یک مدال طلا در رشته پرتاب نیزه و یک مدال برنز در رشته پرتاب وزنه شدم.
به کسب مدال در بازهای پارالمپیک 2020 هم فکر می کنید؟
 هرچند کسب مدال در این مسابقات افتخار بزرگی است ولی هدف من بالاتر از این حرف هاست. این روز ها بین سه کار مردد شده ام، ادامه ورزش، مربیگری و تربیت چندین علیزاده و یا پیگیری تحصیلات عالیه و می خواهم تصمیم درستی در این زمینه بگیرم که من را به همان چیزی که می خواهم برساند.
پتانسیل ورزش جانبازان و معلولان اصفهان را چطور می بینید؟
 ورزشکاران جانباز و معلول اصفهانی از ظرفیت بالایی برخوردار هستند و اگرحمایت از آنها صورت بگیرد می توانند در مسابقات مختلف ورزشی برای این شهر مدال آوری کنند ولی متاسفانه از این ظرفیت ها به درستی استفاده نمی شود. ما در اصفهان در زمینه مربی که بتواند در سطح حرفه‌ای کار کند و کلاس بندی ها را بشناسد ضعیف هستیم و ورزشکاران از این مشکل رنج می برند که امیدوارم مسئولان ورزش استان فکری اساسی در این زمینه کنند. ورزشکاران جانباز و معلول سختی های زیادی در راه  ورزش قهرمانی می کشند و ما نباید این فکر را داشته باشیم که مدال آوری آنها کار آسانی است، باید توجه داشته باشیم که تلاش آنها دو برابر ورزشکاران سالم است و آنها باید اول بر مشکلات جسمی شان غلبه کنند و بعد در عرصه رقابت وارد شوند.
 از چگونگی مجروحیت خود و دوران اسارت‌تان هم برای ما بگویید؟
 در سال 1366 زمانی که 14 سال بیشتر نداشتم راهی جبهه های حق علیه باطل شدم و بعد از حضور در چندین عملیات، 29 فروردین سال 67 و در زمان پاتک عراق داخل فاو به منظور بازپس‌گیری آن منطقه، مجروح شدم و در حالی که بیهوش بودم به اسارت عراقی ها در آمدم.خانواده‌ام فکر می‌کردند من شهید شده‌ام و تا سه سال برای من مراسم می‌گرفتند و حتی قبری هم برایم در گلستان شهدا یادبود گذاشته بودند که وقتی از اسارت آمدم خودم رفتم آن را برداشتم و حالا هم در خانه‌ام یادگار نگه داشته‌ام.
سخن پایانی؟
دوست دارم دوباره این صحبت را بگویم، هرچند بارها آن را عنوان کرده ام؛ قهرمانان واقعی این کشور شهدایی هستند که برای بقای وطن شان جلوی گلوله دشمن رفتند و به جای مدال زرد، گلوله زرد به گردن‌شان آویخته شد و این نکته را هم اضافه کنید که باید قدر مقام معظم رهبری را دانست و پشت سر ایشان حرکت کرد تا به آن جایگاهی که می خواهیم دست یابیم.
نویسنده : طیبه معینی