روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

پربازدیدترین اخبار

نزدیکی عربستان و اسراییل با محوریت ضد ایرانی

اتحاد از نوع عبری- عربی

کد خبر : 8747
۱۳۹۷/۰۹/۰۹ - ۱۶:۵۲
عربستان و اسراییل در حال نزدیک شدن بی سابقه ای از روابط سیاسی و اقتصادی هستند. شرایط منطقه ای و سیاسی عربستان و رژیم صهیونیستی عملا در ماهای گذشته این دو رژیم را به سوی یکدیگر سوق داده است. این اولین بار نیست که شکل‌گیری روابط عربستان و اسرائیل در سطح بالا مطرح می‌شود اما آنچه تازگی دارد، تایید شکل‌گیری این روابط از سوی عربستانی‌هاست.


عربستان و اسراییل در حال نزدیک شدن بی سابقه‌ای از روابط سیاسی و اقتصادی هستند. شرایط منطقه ای و سیاسی عربستان و رژیم صهیونیستی عملا در ماهای گذشته این دو رژیم را به سوی یکدیگر سوق داده است. این اولین بار نیست که شکل‌گیری روابط عربستان و اسراییل در سطح بالا مطرح می‌شود؛ اما آنچه تازگی دارد، تایید شکل‌گیری این روابط از سوی عربستانی‌هاست. در بی سابقه ترین حالت ممکن عربستان از شکل گیری روابط با اسراییل استقبال کرده و به نظر می رسد به زودی این روابط حالتی از رسمیت نیز بگیرد. در این میان «ایران» می تواند به عنوان یکی از اصلی ترین کشورهای معارض با این دو رژیم نقشی اساسی در این نزدیکی داشته باشد. عربستان به دلیل ناکامی های پی در پی در یمن و سوریه و حتی عراق و افغانستان در مقابل نفوذ روز افزون کشورمان در این مناطق حالا تلاش دارد تا با ایجاد انسجامی سیاسی و نظامی علیه ایران و نزدیکی به یکی از اصلی ترین دشمنان ایران یعنی اسراییل جبهه تضعیف شده خود را ترمیم کند. با ضعیف شدن قدرت سیاسی مصر در میان اعراب حالا عربستان نقش عادی سازی روابط این رژیم با کشورهای منطقه را بر عهده دارد. سفرهای غیر منتظره مقامات اسراییلی به برخی از کشورهای عربی را می توان جزئی از این برنامه عادی سازی روابط دانست که تا حدودی به راهیابی اسراییل در میان اعراب کمک کرده است، به خصوص آنکه برخی از کشورهای عربی نیز تمایل دارند تا در سایه عادی سازی روابط با اسراییل مقابله با ایران را تشدید کنند. روزنامه نیویورک تایمز در تحلیلی در مورد علل این نزدیکی و نقش ایران می نویسد: «با وجود از بین نرفتن عوامل درگیری‌های اعراب و اسراییل، این درگیری‌ها آشکارا جای خود را به اتحاد استراتژیک کشور‌های عربی و اسراییل داده که محور این ائتلاف جدید، مقابله با جمهوری اسلامی است. این فصل مشترک، دشمنان دیرینه یعنی اعراب و اسراییل را حول محور دشمنی با ایران متحد کرده است. از این جهت است که مدت‌هاست در سخنان مقام‌های ایران علاوه بر دشمن غربی، به دشمنان کشورهای عربی خلیج فارس اشاره بیشتری می‌شود. این در حالی است که تغییر تاکتیک بازیگران منطقه‌ای تاثیر چشمگیری بر سیاست‌های جمهوری اسلامی نگذاشته است. ایران به جای صورت‌بندی ائتلاف‌های قدرتمند منطقه‌ای حول منافع مشترک اقتصادی و فرهنگی، برای جلوگیری از شکل گیری یک محور ضد شیعی، بر سیاست‌های فرامنطقه‌ای خود که به طور بالقوه کلیدواژه شیعه را در بطن خود مستتر کرده، بر گفتمان رقیب مهر تایید زده است». از سوی دیگر «یاکوو نگل» مشاور امنیت ملی سابق بنیامین نتانیاهو سال گذشته در گفت‌وگو با روزنامه تلگراف انگلیس گفته بود :«عربستان سعودی مشتاق ایجاد روابط دیپلماتیک با اسراییل است و این بدان معنی است که آنها اهمیتی به قرارداد صلح اسراییل - فلسطین نمی‌دهند. ریاض مشتاق برقراری روابط و همکاری با اسراییل علیه ایران است و هیچ اهمیتی به توافقی که قرار است با فلسطین به منظور صلح منعقد شود، ندارد. آنها فقط می‌گویند بین اسراییل و فلسطین باید توافق منعقد شود و اینکه این توافق چه محتوایی دارد برای آنها پشیزی اهمیت ندارد. آنها به این توافق نیاز دارند که بتوانند قدم‌های بعدی را به واسطه آن بردارند.» در این میان این روابط اسراییل است که اهداف بلند پروازانه ای را در مورد نزدیکی به اعراب و به خصوص اسراییل دارد که علاوه بر منافع سیاسی حاوی چشم اندازهای اقتصادی زیادی نیز هست. اسراییل، برنامه ای برای تبدیل شدن به قطب انرژی در منطقه مدیترانه را آغاز کرده و بدین منظور در پی عادی کردن روابط خود با کشورهای عربی است. مصر و اسراییل توافق کرده‌اند که شرکت اسراییلی «دلِک»، از اوایل سال ۲۰۱۹ صادرات گاز خود به مصر را آغاز کند؛ صادراتی که حجم آن به ۱۵ میلیارد دلار می‌رسد و این گاز از میدان‌های «تمار» و «لویاتان» تامین می‌شود که اصلی‌ترین دخایر گازی اسراییل در آنهاست. برای بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسراییل «گاز» فرصتی مناسب برای تثبیت سیاست خارجی‌اش در تبدیل دشمنان عرب به شرکای اقتصادی و برقراری روابط بلندمدت در سطح وزرا و مدیر کل‌هاست.اسراییل می‌کوشد که روابط بهتری با کشورهای عربی برقرار کند؛ کشورهایی که مانند اسراییل نگران «نفوذ منطقه‌ای ایران» هستند. نتانیاهو می‌گوید که برای این کار منتظر پیمان صلح با فلسطین نمی‌ماند. در ماه گذشته، وقتی خبر سفر محرمانه وی به عمان منتشر شد، به خبرنگاران گفت: «جهان عرب تشنه خلاقیت و تجارت اسراییل است».البته بلندپروازی‌های او در بخش انرژی با برخی مخالفت‌های داخلی و خارجی همراه شده است. ساکنان سواحل شمالی خواستار این امر هستند که سازه‌های استخراج گاز با فاصله بیشتری از این سواحل ساخته شود.دستگاه‌های امنیتی اسراییل نیز خواستار شده‌اند که اسراییل گاز را برای مصرف داخلی‌اش به کار بگیرد؛ اما اسراییل برای وارد شدن به معادله سیاسی با اعراب نیاز به اهرم های اقتصادی نیز دارد که «انرژی» می تواند گزینه مناسبی باشد. از سوی دیگر تجهیز نظامی اعراب نیز پاداشی است که می تواند در انتظار کشورهایی باشد که آغوش خود را به روی اسراییل باز می کنند. با توجه به مخمصه ای که اخیرا عربستان به دلیل رسوایی های پیش آمده در قتل «خاشقجی» با آن دست و پنجه نرم می کند بعید نیست که آمریکا با فشار، روند عادی سازی این روابط را تسریع کند؛ اتحادی که مطمئنا با محوریت ضد ایرانی خواهد بود و راه آمریکا برای اتخاذ نقشه های خرابکارانه تر علیه ایران در منطقه را هموارتر خواهد کرد؛ اما باید دید جهان عرب و سیاستمدارانش چگونه با جو منفی افکار عمومی با این نزدیکی کنار بیایند و آیا اسراییل حاضر است برای این نزدیکی، هزینه های مورد نظر اعراب را ارائه دهد یا خیر؟
 
نویسنده : علیرضا کریمیان