روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

به بهانه زمزمه ها درباره بازگشت «طارمی» به پرسپولیس؛

خطرناک است!

کد خبر : 8986
۱۳۹۷/۰۹/۲۹ - ۱۰:۳۸
فوتبال زیباست چون معادلات روی کاغذ را به هم می ریزد. شاید روزی که فیفا اعلام کرد پرسپولیس یک سال قادر به جذب بازیکن نیست، هیچ‌کس حتی تصورش را هم نمی‌کرد این دوران طولانی تبدیل به مقطعی درخشان از تاریخ باشگاه شود و این همه قاب زیبا و فراموش‌نشدنی بسازد.
 قهرمانی در لیگ هفدهم، رسیدن به فینال لیگ قهرمانان آسیا و باقی ماندن در کورس مدعیان امسال، کارنامه باورنکردنی تیمی است که هیچ بازیکن جدیدی نگرفت، طارمی، مسلمان، احمدزاده، محرمی و امیری از آن جدا شدند و ماهینی و انصاری را هم به خاطر رباط پاره از دست داد. روی کاغذ کاری که تیم برانکو کرد در حد «غیر ممکن» بود، اما این پرسپولیس آن‌قدر مصمم، جنگجو و البته با کیفیت بود که توانست دوران تلخ محرومیت را با سربلندی پشت سر بگذارد. حالا همه خوشحالند از این که پنجره‌ها دوباره باز شده و پرسپولیس هم مثل سایر باشگاه‌ها می‌تواند خودش را تقویت کند. همه به جز هوادارانی که این روزها شایعاتی درباره بازگشت دوباره «آقای خیریت»(!) به تیم‌شان می شنوند یا حرف و حدیث هایی درباره جذب برخی بازیکنان درجه چندم به گوش‌شان می رسد. خب باید حق داد که نگران باشند؛ پنجره باز چیز خطرناکی است، اگر قرار باشد به جای آدام همتی و شایان مصلح که حداقل تا پای جان زحمت می‌کشند، امثال یانسکی و تادئو و نیومایر وارد شوند، ارز مملکت را تباه کنند و جان مردم را بالا بیاورند. امروز اگر «آدام» و «شایان» پاس گل نمی‌دهند، حداقل وقتی دوربین چهره بسته آنها را به تصویر می‌کشد، آدم از صورت غرق در عرق این بچه‌ها لذت می‌برد.
پنجره باز چیز خطرناکی است، اگر قرار باشد دیگر بعد از ساده‌ترین گل‌های پرسپولیس نیمکت این تیم از جا کنده نشود و کاورپوش‌ها به سرعت برق و باد از سر و کول زننده گل بالا نروند. وقتی یک کلکسیون ستاره از تیم برانکو جدا شد، پرسپولیس دیگر شکارچی گل نداشت؛ اما بچه‌های روی نیمکت این تیم انگار «شکارچی شادی گل» بودند؛ بی‌آن‌که نگران سهم خودشان از این تیم باشند.
هواداران این تیم لذت می بردند که کل کل بر سر مردانگی است و بر سر جنگندگی بیشتر . حالا اگر قرار است این قاب زیبا با بازشدن پنجره بشکند، شاید باید دعا کرد پنجره باز نشود. پنجره باز چیز خطرناکی است اگر شادی‌های دیوانه‌وار جلال و بیرانوند را از تیم بگیرد، درست در همان لحظاتی که مردم و دوربین‌ها روی بازیکنان جلوی زمین فوکوس کرده‌اند و این دو نفر آن عقب رکورد پرش ارتفاع را می‌شکنند. از همه این‌ها مهم‌تر، پنجره باز چیز خطرناکی است، اگر قرار باشد دوباره یکی مثل محسن مسلمان به تیم برگردد، چهار نفر مثل خودش را دورش جمع کند و بعد از چند بازی نیمکت‌نشینی، پست «بچه‌های طلاق» روی اینستاگرام بفرستد. اگر قرار باشد امثال طارمی و محرمی و احمدزاده، بی‌حساب و کتاب برگردند و جواب آن بچه یتیمی را که پدرش بعد از دربی در ایلام کشته شد را ندهند. اصلا پنجره باز خیلی خطرناک است اگر قرار باشد «طارمی» دوباره باشد. برای بعضی بازیکنان فاصله عشق و تعصب به اندازه یک اسکناس تانخورده است و از این بازیکنان باید برحذر بود. از بازیکنانی که نمک می خورند و نمکدان می شکنند. در همه تیم ها هم از این نمونه بازیکنان داریم. داستان «طارمی» باید درس عبرت باشد. برانکو با همه محبوبیتش این روزها شاهد واکنش تند هوادارانی است که در صفحات مجازی خطاب به مربی محبوب شان می نویسند اگر «آقای خیریت» به تیم برگردد، باید پاسخگوی جماعتی باشد که هنوز یادشان نرفته یک بازیکن چطور به همه چیز پشت پا زد و تیم را تنها گذاشت و در قطر به خوش‌گذرانی با ستاره سینما مشغول شد و حالا ازاینجا رانده و از آنجا مانده، فیلش دوباره یاد هندوستان کرده است!
نویسنده : امیرعلی مراتی