روزنامه فرهنگی،اجتماعی،سیاسی،اقتصادی و ورزشی

زاینده رود

تجربه یک روز پر هیجان در قله کوه شنلی

کد خبر : 9588
۱۳۹۷/۱۱/۱۸ - ۱۲:۳۳
زمستان که فرا می رسد فصل رویایی علاقه مندان به برف و برف بازی آغاز می شود، به خصوص در بعضی مناطق کشور که سال‌ها است آسمان در برابر نزول این نعمت الهی مقاومت کرده و از این نعمت بی‌بهره بوده‌اند.
امسال خوشبختانه با بارش‌های خوبی که تا امروز بوده است شاهد نشستن این دانه‌های شیشه‌ای بر روی زمین هستیم و این موضوع سبب خوشحالی و نشاط مردم را فراهم کرده است.

زمستان هم همچون دیگر فصل‌ها تفریحاتی دارد که هیجان آن برای افراد کم از یک شهربازی نیست، شاید کمتر کسی باشد که از ساختن آدم برفی یا سُرخوردن روی برف با تیوپ لذت نبرده و آرامش راه رفتن بر روی این دانه‌های شیشه‌ای با چکمه گرم را لمس نکرده باشد.

اگر شما هم دنبال گذراندن یک روز پر هیجان هستید به جنوب شهرستان دهاقان بیایید و از روی نقشه کوه شنلی را پیدا کنید، قله کوه شنلی با ارتفاع بیش از سه هزار متر از سطح دریا پوشیده از برف شده و منظره‌ای بسیار زیبا برای گذراندن یک روز با هیجان برای دوستداران زمستان به وجود آورده است. چشم انداز دامنه‌ها و دشت این کوه بسیار زیبا و فرح بخش است، البته اگر در فصل بهار نیز به این منطقه پای بگذارید روی دیگری از زیبایی و لطف پروردگار را شاهد خواهید بود که پوشیده از گونه‌های نادر انواع گل و گیاه از جمله لاله های واژگون، آلاله، زنبق، گون، آویشن و... است.

قله کوه شنلی واقع در منطقه تفریحی و گردشگری آستانه، با پوشش برف سنگین به مکانی شبیه پیست اسکی تبدیل شده و گردشگران مختلفی را به این منطقه جذب کرده است.

نام شنلی بر گرفته از وجود سطح‌های صاف پر از شن در ارتفاعات این کوه است البته مردم محلی این کوه را "شندون" هم می‌نامند.  

در ضلع جنوبی این کوه، دره زیبا و چشمه‌ای دائمی مشرف به روستای ورق وجود دارد به نام " آلابلاغ " و انبوهی از درختان بید در اطراف آن محل خوبی برای استراحت و مسیر مناسبی برای صعود در تابستان است، این چشمه برای مردم منطقه تقدس زیادی داشته است.

در فصل زمستان این کوه به دلیل برف زیادی که دارد محل خوبی برای تمرین صعودهای زمستانی و مورد توجه بسیاری از کوهنوردان واقع شده است.

انتهای این جاده زیبا و کوهستانی پس از عبور از روستاهای ورق، پیراسفنه، تنگ آهن و نقنه به شهرستان بروجن منتهی می‌شود. در این منطقه بسیاری از عشایر ترک قشقایی سکونت دارند و اهالی روستاهای این منطقه نیز به زبان ترک قشقایی صبحت می کنند. آب دامنه‌ها و ارتفاعات این منطقه با پیوستن به گرم آب به آب سولگان اضافه شده و به رود کارون و نهایتاً به سد کارون(سد شهید عباسپور) می‌ریزد.